Jenne Van Petegem is al bijna tien jaar vrijwilliger bij Bloemenstad, een organisatie die vakanties, weekends en activiteiten organiseert voor kinderen, jongeren en volwassenen met een verstandelijke beperking.  Still was te gast bij 3 jeugdbewegingen waar zorg dragen voor elkaar geen bijzaak is, maar het hart van alles.

Redactie en fotografie: Sander Buyck
 

Waardevolle vriendschappen

"Ik zat op een school van Broeders van Liefde en iemand zei dat Bloemenstad wel iets voor mij kon zijn. Ik ben naar de basisvorming gegaan, en eigenlijk nooit meer weggegaan. We zijn een organisatie die vakanties, weekends en activiteiten organiseert voor kinderen, jongeren en volwassenen met een verstandelijke beperking. En alles wat we doen, draait op vrijwilligers. We zijn letterlijk een organisatie gedragen door plezier.

De vriendschappen die ik opbouw, zijn ongelooflijk waardevol. Niet alleen met andere vrijwilligers, maar evengoed met de deelnemers zelf. Ik leer hen écht kennen, en zij mij ook. Zoiets groeit over de jaren heen. Ik ken nog steeds gasten van mijn allereerste kamp en als ik hen terugzie, voelt dat echt als thuiskomen. Soms wandel ik door Gent en hoor ik plots mijn naam. Dan draait iemand zich om, een deelnemer van jaren geleden. Zo'n moment doet iets. Ze herinneren je niet omdat je perfect was, maar omdat je er was, hen aandacht gaf. "

Ze herinneren je niet omdat je perfect was, maar omdat je er was, hen aandacht gaf

Vertrouwen

"Sommige groepen zijn heel druk en chaotisch, andere hebben net veel rust nodig. Maar rust kun je altijd samen creëren. Soms gebeurt dat gewoon, als iemand even overprikkeld is en je met hem of haar apart gaat zitten. Dat zijn vaak de momenten waarop echte stilte en verbondenheid ontstaan.

Sommige deelnemers spreken weinig of niet. Dan leer je contact maken via andere vormen: aanraking, blikken of geluid. Sensorisch spel, samen lachen, een arm om iemand heen. Dat zijn momenten van puur vertrouwen. Dan besef ik: zorg is niet iets wat je doet, het is iets wat ik ben.

Ik leer ongelooflijk veel van de gasten. Vooral geduld. Soms hebben ze tijd nodig om iets te begrijpen of om me te vertrouwen. Ik leer ook om te relativeren. Hun leefwereld is anders dan die van ons en daardoor word ik soms gedwongen breder te denken. Je ontdekt waar je eigen grenzen liggen, maar ook hoe ver je voor iemand anders wil gaan."

Wij doen dit omdat we er vreugde uit halen. Omdat het goed voelt om samen te zijn, te zorgen, te lachen

Samen zorgen

"Het mooiste moment is wanneer een deelnemer die het even moeilijk heeft — na een lastige week — gewoon naast me komt zitten of iets liefs zegt. Dan voel ik: dit is waarom ik het doe.

Zonder vrijwilligers valt het stil. Maar het wordt moeilijker: veel studenten kiezen voor betaald werk en dan is vrijwilligerswerk vaak het eerste dat wegvalt. Wij zoeken mensen die het doen uit het hart, niet voor een vergoeding, maar voor wat ze terugkrijgen: vriendschap, betekenis en plezier.

Wij doen dit omdat we er vreugde uit halen. Omdat het goed voelt om samen te zijn, te zorgen, te lachen. En omdat we weten dat het een verschil maakt.

Probeer het gewoon. Ik kan niet uitleggen hoe het voelt. Je moet het doen om het te begrijpen."