Zondagochtend in de verte pruttelt een koffiemachine. De foyer van het cultuurhuis vult zich met mensen zonder haast. Er wordt weinig gesproken; we zijn hier om te luisteren. Voor me neemt een vrouw plaats op een kruk en sluit haar ogen. Zelf probeer ik snel de eerste zenuwachtigheid van me af te schudden: ik vond nergens parkeerplaats en vreesde te laat te komen. Straks wacht ons een uur poëzie, waarna we opgeladen en verrijkt weer de werkelijkheid in zullen stappen. Een groep mensen die samen even stilvalt om naar binnen te keren, en die een woordeloze verbondenheid deelt. Geraakt door dat moment van gedeelde stilte ga ik diezelfde dag op zoek naar andere stille groepsactiviteiten. Tot mijn lichte verbazing ontdek ik een spectrum aan initiatieven, sessies en bijeenkomsten. Ik besluit erin te duiken en vul mijn agenda met stille en minder stille momenten van ontspanning en zelfzorg - maar telkens in het gezelschap van anderen. 

Redactie: Nikkie Steyaert en Thijs Dely, fotografie: Veerle Frissen, By Nouchka en Buro Bonito 

DEEL 1: maandagavond - Gent - ademtherapie

Ik heb me ingeschreven voor een ademsessie. Onder begeleiding van ademcoach Elien focus ik een uur lang op mijn ademhaling, samen met vijf andere deelnemers. In deze groepsles, een combinatie van yin yoga en ademoefeningen, leren we correct ademen – vanuit het diafragma! – en ontdekken we eenvoudige oefeningen die je overal kunt toepassen: in de auto, op het werk of voor het slapengaan.

In de ruimte klinkt zachte muziek en vóór de sessie begint, kunnen we een kopje thee nemen. De matjes, dekentjes en verzwaarde oogmaskers liggen al klaar. We starten met een stuk yin yoga, waarbij we elke houding enkele minuten aanhouden. Daarna volgt het begeleide ademen.

‘Samen’ ademen voelt bijzonder. Elien bepaalt het ritme en iedereen ademt op hetzelfde moment in en uit. Dat werkt erg rustgevend. Sommige breath holds – momenten waarop je je adem gedurende langere tijd inhoudt – zijn wel wat ongemakkelijk. Ik houd het minder lang vol dan voorzien en moet af en toe naar adem happen. Elien had dat gelukkig vooraf al aangekondigd. “De breath holds kunnen in het begin onwennig zijn. Ik doe ze soms bewust wat langer, niet om mensen te pushen, maar om duidelijk te maken dat je, zelfs wanneer je het gevoel hebt dat je moet ademen, vaak toch nog langer in die breath hold kunt blijven. Door die techniek, geef je je lichaam het signaal dat het veilig is om tot rust te komen, je autonome zenuwstelsel kalmeert, waardoor hartslag en bloeddruk dalen.” 

Tijdens de sessie ervaar ik vooral een diepe verstilling. De mentale drukte valt even stil. Ik zak dieper in mijn lichaam en voel beter wat daar gebeurt. Mijn hoofd wordt stiller, mijn lichaam laat zich duidelijker horen. Wanneer mijn gedachten toch dreigen af te dwalen, brengt Elien me terug naar het moment met een eenvoudige instructie: ‘kom terug’, ‘laat je gedachten los’.

We gaan niet in een cirkel zitten en ik voorzie geen moment om met elkaar te delen. Ik vind het fijn dat iedereen in zijn eigen cocon kan zakken

“Veel mensen ademen verkeerd, bijvoorbeeld hoog in de borst,” legt Elien uit. “Daardoor ademen ze te oppervlakkig, gebruiken ze bepaalde spieren te veel en raakt het lichaam uit balans. Door bewust te ademen en eenvoudige oefeningen te doen, kan je die balans herstellen. Nek- en borstspieren ontspannen en je leert opnieuw ademen via het diafragma. Zo kom je in een parasympathische staat terecht: je schakelt de voortdurende aan-stand van het sympathische zenuwstelsel uit. Je systeem ontspant, je spieren verzachten en je hoofd wordt rustiger. Lichaamsfuncties zoals de spijsvertering krijgen opnieuw ruimte.”

Omdat we bijna voortdurend met gesloten ogen zitten, is het moeilijk om een echte verbinding te voelen met de andere deelnemers. Dat is ook niet iets wat Elien bewust opzoekt. “We gaan niet in een cirkel zitten en ik voorzie geen moment om met elkaar te delen. Ik vind het fijn dat iedereen in zijn eigen cocon kan zakken. Achteraf kan je napraten, maar je kan ook gewoon in je rust blijven en rechtstreeks naar huis gaan.”

“Mijn sessies zijn vooral gericht op ontspanning: leren ademen op de juiste manier en rust vinden in je lichaam. Soms zie ik onrust bij deelnemers. Dan denk ik net dat het goed is dat ze hier zijn. Als het voor hen wat moeilijker is om tot ontspanning te komen, dan is dat ook oké. Dat maken we allemaal op bepaalde momenten mee.”

Na afloop ben ik volledig ontspannen en helemaal klaar om te gaan slapen. Dit was zonder twijfel de meest rustgevende activiteit van de week.