"Jongeren voelen zich gezien en leren dat ze ertoe doen"
Chiara Jacobs is voorzitter van de inclusieploeg van JNM, de Jeugdbond voor Natuur en Milieu. Al 6 jaar zet ze zich in voor een organisatie die jongeren tussen 7 en 26 samenbrengt rond natuur, milieu en engagement. Still was te gast bij 3 jeugdbewegingen waar zorg dragen voor elkaar geen bijzaak is, maar het hart van alles.
Redactie en fotografie: Sander Buyck
Iedereen welkom
"Bij JNM draait alles om zorg. Zorg voor elkaar, zorg voor de natuur, zorg voor jezelf. Wij leren om samen te dragen.
De meesten beginnen hier al jong, maar ik ben er wat later ingerold. En dat kan perfect. JNM is een plek waar iedereen welkom is, waar je mag instappen op elk moment. Het is een open gemeenschap en dat voel je meteen. Als ik op kantoor kom, is het nooit stil. Iemand drinkt thee, iemand anders plant een actie, iemand vertelt iets grappigs. We werken met vrijwilligers, maar het voelt als een tweede thuis.
We willen dat iedereen zich welkom kan voelen bij JNM, ongeacht achtergrond, beperking, gender of identiteit. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar het vraagt echt werk. We proberen inclusie niet als apart thema te zien, maar als iets dat overal doorheen loopt. In elk kamp, elke vergadering, elke activiteit.
Wat mij drijft, is de energie van de jongeren. Bij de ‘piepers’ is het pure fantasie: modder, bos, spel. Alles is mogelijk. Bij de oudere groepen ontstaan diepere gesprekken. Over klimaat, over wie ze willen zijn, over rechtvaardigheid. Het zijn vaak de eerste keren dat ze voelen: hun mening telt. Op kamp zei iemand ooit: 'De leiding was de eerste volwassene die mij ooit echt serieus nam.' Dat bleef hangen. Dat is waar het voor mij om draait: dat jongeren zich gezien voelen, dat ze leren dat ze ertoe doen."
Stil zijn zonder stilte
"JNM is een plek vol leven, spel en actie, maar ook van stilte. Tussen de chaos door zijn er momenten die stil zijn zonder dat ze dat letterlijk moeten zijn. Op kampvuuravonden bijvoorbeeld. Dan zit je samen met de groep, er wordt gelachen, gezongen, maar ergens voel je ook rust. Dat besef: we zijn hier samen, en dat is genoeg.
Eén van de mooiste momenten was tijdens het laatste kamp. Alle leiding was jonger dan ik, mensen die ik zelf nog had zien beginnen, met al hun onzekerheden. En nu zag ik hen groeien, verantwoordelijkheid nemen, vol vertrouwen hun plek innemen. Dat maakte me zo trots. Dat zijn de momenten waarop je denkt: ja, dit is het."
Tussen de chaos door zijn er momenten die stil zijn zonder dat ze dat letterlijk moeten zijn
Ruimte voor kwetsbaarheid
"Ik steek er veel tijd in, dat klopt. Maar wat ik ervoor terugkrijg, is onbetaalbaar: vrienden, gesprekken, kansen. Ik heb dingen mogen doen die ik anders nooit had gedurfd. En wat ik hier leer, neem ik overal mee naartoe.
Er zijn periodes geweest waarin het te veel was, waarin ik dacht: hoe moet ik dat allemaal combineren? Maar telkens was er iemand die zei: we doen dit samen. Binnen JNM is er altijd ruimte voor kwetsbaarheid. Dat is misschien onze grootste kracht: dat niemand alles alleen moet dragen.
Wat ik hoop, is dat meer mensen leren zorg dragen: niet alleen voor elkaar, maar ook voor het grotere geheel. Voor de wereld, de natuur, de gemeenschap. We praten over fast fashion, over ontbossing, over klimaat. Maar we doen dat op hun niveau, met spel en plezier. Want zorgen mag ook licht zijn.
Zorg dragen voor elkaar is écht het mooiste wat we kunnen doen. Als we dat kunnen vasthouden, met wat meer mildheid en warmte, dan komt het wel goed."