1. WAT IS DE ESSENTIE VAN JOUW JOB?
Sybille Van Maris: “Mijn job draait vooral rond het opvolgen van wetgeving en informatie vanuit het VAPH en het Vlaams Welzijnsverbond. Ik maak offertes en individuele dienstverleningsovereenkomsten op voor cliënten, en stel allerlei contracten op, bijvoorbeeld rond enclavewerking of Begeleid Werk.”

2. WAT IS JOUW PERSOONLIJKE MOTIVATIE WAAROM JE KOOS VOOR DEZE JOB?
Sybille Van Maris: “Ik ben ooit gestart als bedrijfsrevisor bij KPMG, werkte daarna tien jaar bij Roularta als bedrijfsjuriste en adjunct-verantwoordelijk uitgever. Vervolgens stond ik zes jaar in het onderwijs en werkte daarna tien jaar bij UNIZO als juridisch adviseur. Toen ik vijftig werd, heb ik mijn balans opgemaakt. Ik wou terug naar de sociale sector. Een ex-collega tipte me dat Ebergiste iemand zocht. Ik heb gesolliciteerd en daar nog geen seconde spijt van gehad.”

3. WAT IS DE GROOTSTE VERANDERING OF EVOLUTIE IN JOUW VAKGEBIED DE VOORBIJE VIJF JAAR?
Sybille Van Maris: “De voortdurende stroom aan nieuwe en steeds complexere regelgeving. ‘Administratieve vereenvoudiging’ vind ik echt een hol begrip geworden. Denk aan de verplichting om vóór eind 2025 in elke IDO afsprakenkaders op te nemen over niet-afgesproken afwezigheden, of nieuwe regels rond eenzijdig ontslag. Dat vraagt enorm veel tijd van een VZA.

Daarnaast zijn we van 12 naar 24 budgetcategorieën gegaan, wat in de praktijk een verdoken besparing is. En door de invoering van prioriteitengroepen krijgen mensen met een beperking hun persoonsvolgend budget niet altijd meteen of volledig.”

4. WELKE TRENDS ZIE JE OP ONS AFKOMEN WAAR JE ANGST VAN KRIJGT OF JUIST GOESTING VAN?
Sybille Van Maris: “De Vlaamse Regering heeft eind mei de conceptnota goedgekeurd die de grote lijnen voor de komende jaren uitzet. Op papier klinkt dat veelbelovend: een zorgniveauscreening die snel de noden bepaalt en drie duidelijke niveaus (RTH, PVB en geïntegreerde zorg voor complexe noden). Ik hoop vooral dat mensen effectief naar de juiste zorg worden toegeleid.”

5. WAAR LIG JE PROFESSIONEEL WAKKER VAN?
Sybille Van Maris: “Van de administratieve overlast, zowel voor collega’s als voor cliënten. De model-IDO van het VAPH is echt geen vereenvoudiging. De huidige IDO met bijlagen telt 31 pagina’s, zonder de bijlagen ‘collectieve rechten en plichten’ en ‘zorgmodules’.

Ook zorgwekkend: sommige bijstandsorganisaties kennen de regelgeving onvoldoende en netwerken worden daardoor verkeerd geïnformeerd.

Daarnaast bemoeilijken nieuwe regels het werk, zoals het feit dat PVB’s niet langer retroactief ingegeven kunnen worden in de GIR. En de nieuwe eis om binnen de maand een ondertekende IDO aan het VAPH te bezorgen bij retroactieve toekenning is amper haalbaar. Wij krijgen die brieven zelf niet rechtstreeks van het VAPH, dus zijn we afhankelijk van het netwerk. Tijdens de vakantie is dat bijna onmogelijk. Ik blijf me dan afvragen: waar zit hier nog de menselijkheid? Waar is de tijd om een IDO rustig te bespreken met het netwerk? Voor mij blijft de mens achter de IDO centraal.”

6. WELKE INNOVATIE HOOP JE DAT ER OOIT ZAL KOMEN BINNEN JOUW VAKGEBIED?
Sybille Van Maris: “Dat het nieuwe programma Ecqare eindelijk wat administratieve verlichting brengt. Het is dringend nodig.”

7. WAT HOOP JE DAT ER NIET VERLOREN ZAL GAAN IN JOUW JOB?
Sybille Van Maris: “Tijd voor het netwerk. Rust en ruimte om hen deskundig te informeren en gerust te stellen over die berg papierwerk.”

8. WELK RECENT NIEUWSBERICHT BAART JE PROFESSIONEEL ZORGEN?
Sybille Van Maris: “Het artikel op Sociaal.net over mensen met een licht verstandelijke beperking. Zij moeten elke dag opnieuw hard werken om erbij te horen. Overdag voelen ze zich welkom op plekken zoals een bibliotheek of kringloopwinkel, maar ’s avonds zijn ze niet welkom op een muziekfestival. Inclusie is geen wettekst, het is dagelijkse praktijk.

Onze maatschappij heeft te weinig tijd en aandacht voor mensen met een beperking, terwijl ze net die verbondenheid nodig hebben. Daarom vind ik initiatieven zoals Magisch Borgwal en Café Caché zo waardevol. Ze brengen verschillende groepen samen op ons domein. Dat jongeren hier vakantiejob doen en kennismaken met ons doelpubliek vind ik ook essentieel. Dat is echte inclusie.”

Redactie & fotografie: Sander Buyck