Het ritme van de band

Als drummer heb ik een cruciale rol binnen de band. Wij drummers zijn net harde schijven vol ritmes en beats—er staat niets op papier, ik speel puur op gevoel en herinnering. Tijdens repetities en optredens bepaal ik het tempo. De gitarist start het nummer, en ik voel meteen wanneer ik moet invallen. Niet te snel, niet te traag: het tempo bepaalt de groove en hoe de zanger het nummer brengt.

Samen spelen met de band geeft me energie. We lachen veel en die vriendschap betekent enorm veel voor mij. Drummen is voor mij ook een uitlaatklep. In mijn werk help ik kwetsbare jongeren en leid ik een groot schoolteam, wat intens en uitdagend kan zijn. Drummen voelt als yoga, hoe vreemd dat ook klinkt. Het is een luid en fysiek instrument, maar het maakt mijn hoofd leeg. Tijdens het spelen verdwijnt alles om me heen—het is alsof ik even in een andere wereld zit.

Muziek als totaalbeleving

Zelf schrijf ik geen nummers, dat doen onze twee gitaristen. Zij componeren riffs en baslijnen, en daarop bouw ik mijn drumpartijen. Het samenspel met de bassist vormt de ruggengraat van onze muziek. Onze zanger voegt zanglijnen en teksten toe. We maken geen meezingers, maar muziek die een sfeer oproept. Onze nummers duren soms acht tot tien minuten, opgebouwd in lagen. We werken toe naar een explosie, waarna de rust volgt—een totale beleving in plaats van een simpel refrein.

Onze band, Rhazes, is vernoemd naar een Perzische alchemist uit de 10de eeuw. Hij was een van de eerste artsen en zijn werk vormt nog steeds de basis van de westerse geneeskunde. Die naam voelde juist, omdat we hopen dat onze muziek ook iets positiefs kan betekenen voor de luisteraar. Muziek kan helend zijn.

Drummen is voor mij meer dan een hobby. Het geeft me energie, brengt me rust en schept vriendschappen. Ik zou het niet willen missen.