“Niet twijfelen, gewoon doen.”
Met veel gedrevenheid begeleidt Amber mensen met een dubbele diagnose op hun weg naar herstel. Ze is 23 jaar en werkt in De Sleutel in Gent. Haar positieve energie, openheid en luisterend oor maken haar tot een belangrijke schakel in het team én voor de cliënten. Maak kennis met haar aan de hand van 21 vragen.

 

Wat wou je later worden toen je kind was?
Ik ben altijd een dierenvriend geweest. Als kind wou ik graag dierenarts worden.

 

Wat spreekt je aan in jouw werk?
Ik vind het een uitdaging om te werken met de complexiteit van een dubbele diagnose (verslaving en psychische problematiek). Daarnaast draag ik als begeleider bij aan iemands traject naar een clean leven.

 

Welk moment op je werk zal je altijd bijblijven?
Het eerste kamp waar ik mee naartoe ging. Elk jaar gaan we een week naar de Ardennen met de groep. Omdat de sfeer en omgeving dan anders zijn, leer je elkaar op een intensere manier kennen. Dat zorgt voor een andere vorm van verbondenheid.

 

Hoe denk je dat je collega’s je ervaren?
Ik hoop dat mijn collega’s mij als flexibel en vrolijk ervaren en dat ik een meerwaarde kan betekenen binnen het team.

 

Welke eigenschap apprecieer je bij collega’s?
Ik vind het fijn dat mijn collega’s mij het afgelopen jaar onder hun vleugels hebben genomen en hun expertise en levenservaring met mij willen delen.

 

Wat beschouw je zelf als je grootste prestatie?
Na de zware coronatijd, waarin ik veel alleen thuis zat, besloot ik om alleen een groepsreis naar Mexico te maken. Het was een grote stap, want ik was nooit eerder alleen op reis geweest. Het verrijkte mijn leven: andere culturen, nieuwe mensen …

 

Welke boodschap zou je willen geven aan alle medewerkers van Broeders van Liefde?
We bereiken en betekenen meer voor anderen dan we zelf beseffen.

 

Wanneer ga je tevreden naar huis?
Wanneer ik tijd heb gemaakt om te luisteren naar wat onze cliënten bezighoudt en hen het gevoel heb kunnen geven van veiligheid, waardering en erkenning. Dat gebeurt vaak in kleine, informele gesprekjes.

 

Wat is het grootste compliment dat je ooit kreeg?
Toen ik in de therapeutische gemeenschap begon, zochten ze iemand met ervaring in deze doelgroep. Het grootste compliment was dat ze me aannamen omdat ik erg volwassen overkwam.

 

Bij wie kan je altijd terecht?
Ik kan altijd terecht bij mijn collega’s met vragen en bezorgdheden. Zij zijn mijn beste leermeesters. Ook betekenen mijn ouders veel voor me. Bij hen kan ik altijd mijn hart luchten.

 

Waar kom je tot rust?
In mijn hangmat met een goed boek.

 

Welke persoon bewonder je het meest en waarom?
Mijn mama, omdat ze al mijn hele leven voor me klaarstaat. We genieten samen van de diepgaande gesprekken die we voeren in de auto of op een terrasje. Zij is mijn voorbeeld en heeft me veel waarden en normen meegegeven. Een daarvan is: je moet luisteren vanuit je hart, niet alleen horen zonder te luisteren. Dat probeer ik mee te nemen in mijn job.

 

Wat is het dichtst dat je ooit bij de dood bent geweest?
Als kind en tiener verloor ik veel mensen die ik graag zag: mijn oma, mijn opa, dichte familieleden … Dat heeft een grote impact gehad op hoe ik in het leven sta.

 

Wie mag jou altijd wakker bellen?
Mijn slaap is heilig. 😉

 

Hoe wil je herinnerd worden?
Als iemand die een meerwaarde kon betekenen in het leven van anderen.

 

Wat heb je altijd al eens willen doen?
Mijn droom is om eens een luchtballonvaart te maken. Het lijkt me heerlijk om de wereld vanuit een ander perspectief te kunnen bekijken. Ik ga er dringend werk van maken.

 

Wat is jouw levensmotto?
Er zit iets goeds in iedereen.

 

Waar put jij kracht uit?
Uit de momenten waarop ik samen met de groep sport. Het gevoel dat ze het fijn vinden als ik meedoe, geeft me kracht.

 

Welke waardevolle les heeft het leven je geleerd?
Als je iets wil proberen, moet je niet twijfelen, maar het gewoon doen.

 

Waar droom je nog van?
Ik droom ervan nog veel verre reizen te maken: ontdekken hoe men in andere culturen leeft, de pracht van de natuur zien ...

 

Wie tovert altijd een glimlach op jouw gezicht?
Mijn driejarige metekindje Loïc.